عبث متاز که خونت به خاک می ریزد

حذر که صورت منقار من دلی ست دو نیم

فتادگی همه جا خضر مقصد ضعفاست

عصای جاده همان می کشد خط تسلیم

سرشک را قدم جرات خودست غنیم

پی حقیقت نیک و بد گذشته مگیر

خطوط وهم مپیما که کهنه شد تقویم