حدیث ذره و خورشید مبحثی است قدیم

پی حقیقت نیک و بد گذشته مگیر

خطوط وهم مپیما که کهنه شد تقویم

ز شور وحدت و کثرت به درد سر نروی

مرو به صومعه کانجا نمی توان دیدن

به وهم خلد، جهانی گرفته کنج جحیم

در آن بساط که کهسار ناله پرداز است