غبار شمع به تاراج رنگ باخته رفت

به وهم خلد، جهانی گرفته کنج جحیم

در آن بساط که کهسار ناله پرداز است

غبار ماست هوس مرده امید نسیم

متاع عاریت ما به هیچ شد تقسیم

درون پرده هستی تردد انفاس

اشاره ای ست که اینجا مسافر است مقیم