خیال هستی موهوم سرخوشم دارد

چنان گذشته ام از خود که نیست فردایم

سحر طرازی گلزار حیرتست امروز

شکسته رنگی آیینه تماشایم

وگرنه در رگ تاکست موج صهبایم

چو عمر رفته ندارم امید برگشتن

غنیمت است که گاهی به یاد می آیم