کسی خیال چه هستی کند ز وضع حباب

وگرنه در رگ تاکست موج صهبایم

چو عمر رفته ندارم امید برگشتن

غنیمت است که گاهی به یاد می آیم

شکافته است به نام عدم معمایم

هزار رنگ ز من پر فشان بیرنگی ست

اگر غلط نکنم آشیان عنقایم