چو انفعال عرق کرده است پیدایم

هزار رنگ ز من پر فشان بیرنگی ست

اگر غلط نکنم آشیان عنقایم

غرور خودسری آیینه نمودم نیست

طواف دشت جنون ذوق سجده ای دارد

که جای آبله دل می کشد سر از پایم

نگاه چاره ندارد ز مردمک بیدل