عمریست که محمل کش آواز درایم

سعی طلبم بیش شد از هر چه نه بنشست

زین بعد مگر شوق برد رو به قفایم

در دامن دشتی که نه راه است نه منزل

جوشیده ام از انجمن عبرت معشوق

مشکل که در آیینه کس جلوه نمایم

ذرات جهان چشمک اسرار وصال است