فریاد که در ساز نگنجید نوایم

با موج گهر باخته ام دست و گریبان

از دامن خود نیست برون لغزش پایم

بی پردگی معنی از آیینه لفظ است

امید اجابت چقدر منفعلم کرد

امشب عرق آینه دست دعایم

تا غره افسون سعادت نتوان زیست