در آینه خون می خورم از لنگر تمثال

راهی بگشاید پر رنگم که بر آیم

کم همتی فرصت ازین عرصه دلگیر

چندان نپسندید درنگم که بر آیم

ترسم زند این خانه به سنگم که برآیم

از کلفت اسباب رهایی چه خیالست

بیدل به فشار دل تنگم که بر آیم