خواب غرور مخمل و دیبا ز ما مخواه

چندی چو آبله ته پا هم نشسته ایم

نا قدردان راحت عریان تنی مباش

گاهی برون بند قبا هم نشسته ایم

بر فرش بوریای گدا هم نشسته ایم

دارد دماغ تخت سلیمان غبار ما

بی پا و سر به روی هوا هم نشسته ایم