نظاره ای به لوح تماشا نوشته ایم

پهلوی لاغریست که هم نقش بوریاست

سطری که بر جریده دنیا نوشته ایم

دیگر ز نقش نامه اعمال ما مپرس

از گرد ما همان خط زنهار خواندنی است

تا آسمان چو صبح الفها نوشته ایم

از صفحه کلک وحشت ما پیش رفته است