فرصت ز رنگ ماست پرافشان نیستی

زین باغ اگر گلیم و اگر کاه رفته ایم

لاف صفا ز طبع هوس موج می زند

ای هوش غفلتی که پر آگاه رفته ایم

غافل ز ما مباش که ناگاه رفته ایم

عنقا نشان شهرت گمنامی خودیم

کو بازگشتنی که به افواه رفته ایم