نام خموشی وکری گفت و شنیدکرده ایم

گرد به باد رفتگان دست بلند مطلبی است

گوش به چشم کن بدل ناله جدیدکرده ایم

آه کجا برد کسی خجلت تهمت عدم

فرصت اشک شمع رفت ای دم صبح عبرتی

خنده دیت نمی شود گریه شهیدکرده ایم

بیدل اگرخطای ما درخور ساز زندگیست