اشک غلتانیم کز دیوانگیهای طلب

سر به تسلیم ادب گم در ته پر کرده ایم

آرزوها در مزاج ما نفس دزدید و سوخت

خویش را چون قطره بی موج گوهر کرده ایم

لغزش پا را خیال گردش سر کرده ایم

بی زبانی دارد ابرامی که در صد کوس نیست

هر کجا گوش است ما از خامشی کر کرده ایم