مقصد ما زین چمن بر هیچکس روشن نشد

فربهی های زمان لاف لاغر کرده ایم

آستان خلوت کنج عدم کمفرصتی است

شعله جواله ای را حلقه در کرده ایم

رنگ گل بوده ست پروازی که بی پر کرده ایم

زحمت فهم از سواد سرنوشت ما مخواه

خط موهومی عیان بود از عرق ترکرده ایم