یک دو دم بیدل به ذوق دل درین وحشت سرا

رنگ گل بوده ست پروازی که بی پر کرده ایم

زحمت فهم از سواد سرنوشت ما مخواه

خط موهومی عیان بود از عرق ترکرده ایم

چون نفس در خانه آیینه لنگر کرده ایم