خود را چو درد می سبب جوش کرده ایم

آفات دهر چاره گرش یک تغافلست

توفان به بستن مژه خس پوش کرده ایم

شوری دگر نداشت خمستان اعتبار

حیرت سحر دمانده طرز نگاه ماست

صد چاک سینه نذر یک آغوش کرده ایم

طاووس رنگ ما ز نگاه که می کش است