وهم است این که نشئه دو بالا رسانده ایم

کم نیست سعی ما که به صد دستگاه اشک

خود را به پای آبله فرسا رسانده ایم

وحدت نماست شور خرابات ما و من

آیینه جهان لطافت کدورت است

نقب پری ز شیشه به خارا رسانده ایم

در هر دماغ فطرت ما گرد می کند