از بس تنک بضاعت دردیم چون گهر

این است کلفتی که به دریا رساند ه ایم

طاووس ما بهار چراغان حیرت است

آیینه خانه ای به تماشا رسانده ایم

یک قطره اشک بر همه اعضا رسانده ایم

گر مستی ات شکست دو عالم به شیشه کرد

ما هم دلی به پهلوی مینا رسانده ایم