بر سر چه افکنیم ته پا نمانده ایم

محو سراغ خویش برآمد غبار ما

بودیم بی نشان ازل یا نمانده ایم

دود چراغ بود غبار بنای یاس

بر شرم کن حواله جواب سلام ما

تا قاصدت رسد بر ما، ما نمانده ایم

چون مهره ای که شش درش افسون حیرت است