چون شب عصیان ز مشتاقان صبح رحمتیم

همچو مینایی نمی از جبهه ما کم نشد

آب می گردیم اما انفعال خجلتیم

با همه نومیدی اقبال سیه بختان رساست

خواه عالم نقش بند و خواه عنقاکن خیال

در دماغ خامه نقاش موی صورتیم

نیم چشمک خانه روشن کردنی داریم و هیچ