کس درین محفل زبان دان گداز دل نبود

حسرتی در دل نماند از بسکه ما واسوختیم

یک دماغی داشتیم آن هم به سودا سوختیم

چون سپند از خجلت عرض تمنا سوختیم

نشئه تحقیق ما را شعله جواله کرد

گرد خودگشتیم چندانی که خود را سوختیم