بحر عجزیم که در آبله توفان کردیم

رهزنی داشت اگر وادی بی مطلب عشق

عافیت بود که زندانی نسیان کردیم

موج ما یک شکن از خاک نجوشید بلند

سوختن انجمن آرای هوس بود چو شمع

داغ را مغتنم دیده حیران کردیم

حاصل از هستی موهوم نفس دزدیدن