شب رفت و نگاهی به رخ ماه نکردیم

ماندیم هوس شیفته کثرت موهوم

از گرد سپه رو به سوی شاه نکردیم

در وصل ز محرومی دیدار مپرسید

چون سایه به حرمانکده فرصت هستی

روز سیهی بود که بیگاه نکردیم

بیدل تو عبث خون مخور از خجلت تحقیق