حیرت آباد است اینجا کو قدم برداشتن

خاک ما چندان پریشان شد که بر صحرا زدیم

نسخه اسباب از مضمون دل بستن تهی است

انتخابی بود نومیدی کزین اجزا زدیم

اینقدرها بس که دامان مژه بالا زدیم

بوی می صد شعله رسوا شد که با صبح الست

یک شرر چشمک به روی پنبه مینا زدیم