دل تغافل آتشی افروخت بر دنیا زدیم

ای تمنا نسخه ها نذر توهم کن که ما

مسطری بر صفحه از موج پر عنقا زدیم

حسرت اسباب و برق بی نیازی عالمیست

پیشتر ز آشوب کثرت وحدتی هم بوده است

یاد آن موجی که ما بیرون این دریا زدیم

شام غفلت گشت بیدل پرده صبح شعور