دردسرکمتر چه لازم با فنون پرداختن

چون چراغ حیرت از آیینه ها تابان شدیم

در عبادتگاه ذوق نیستی مانند اشک

سجده ای کردیم و با نقش قدم یکسان شدیم

عالمی سودای دانش پخت و ما نادان شدیم

بسکه ما را شعله درد وداع از هم گداخت

آب گشتیم و روان از دیده یاران شدیم