در تماشایت علاج حیرت ما مشکل است

عالمی سودای دانش پخت و ما نادان شدیم

بسکه ما را شعله درد وداع از هم گداخت

آب گشتیم و روان از دیده یاران شدیم

چشم چون آیینه تا واگشت بی مژگان شدیم

احتیاج غیر بیدل ننگ دوش همت است

همچو خورشید از لباس عاریت عریان شدیم