پیکر ما را چوگردون بی سبب خم کرده اند

همچو شمع کشته در زیر زبان پنهان شدیم

سود اگر در پرده خون می شد زیانی هم نبود

چون مه از عرض کمال آیینه نقصان شدیم

در میان گویی نبود آندم که ما چوگان شدیم

غنچه ما عرض چندین برگ گل در بار داشت

یک گرببان چاک اگر کردیم صد دامان شدیم