ما به تعمیر دل بی پا و سر ویران شدیم

غنچه ما عرض چندین برگ گل در بار داشت

یک گرببان چاک اگر کردیم صد دامان شدیم

هرکسی ویرانه خود را عمارت می کند

آینه در زنگ مژگانی بهم آورده بود

چشم تا وا شد به روی نیک و بد حیران شدیم

بی تمیزی داشت ما را نازپرورد غنا