آشیان پرداز عنقا بود شوق بی نشان

بیشتر زین سرمه باب چشم غماز آمدیم

چون سحر زین یک تبسم قید نیرنگ نفس

با همه پرواز آزادی قفس ساز آمدیم

گفت وگوی رنگ بالی زد به پرواز آمدیم

دوری آن مهر تابان نور ما را سایه کرد

بهر این روز سیه زان عالم ناز آمدیم