شکر هم گر راهبر شد شکوه پرداز آمدیم

دوری آن مهر تابان نور ما را سایه کرد

بهر این روز سیه زان عالم ناز آمدیم

لب گشودن انحراف جاده تسلیم بود

نغمه ما برشکست ساز محمل می کشد

سرمه رفتیم آنقدر از خودکه آواز آمدیم

از کفی خاک این قدر گرد قیامت حیرت است