اول و آخر حسابی از خط پرگار داشت

سرمه رفتیم آنقدر از خودکه آواز آمدیم

از کفی خاک این قدر گرد قیامت حیرت است

بی تکلف سحر جوشیدیم و اعجاز آمدیم

چون بهم پیوست بی انجام و آغاز آمدیم

فرعها را از رجوع اصل بیدل چاره نیست

راهها سر بسته بود آخر به خود باز آمدیم