امروز هیچکس نیست شایسته ستودن

هرگاه پر شکستیم زبن آشیان بلندیم

پرواز خاک غافل در دیده ها غبار است

عمری ست از فضولی ردیم ناپسندیم

مضمون تهمتی چند با ناقصان چه بندیم

از بس رواج دارد افسانه های باطل

چون حرف حق درین بزم تلخیم گرچه قندیم