از اشک شمع گیرید معیار عبرت ما

در خانه ها حلاوت بیرون در گزندیم

ظلم است مرهم لطف از ما دربغ کردن

چون داغ سوزناکیم چون زخم دردمندیم

آن سر که می کشیدیم آخر به پا فکندیم

شیرینی هوسها فرهاد کرد ما را

فرصت به جانکنی رفت دل از جهان نکندیم