صفریست تحیر که بر آن جلوه فزودیم

پیدایی ما کون و مکان از عدم آورد

جا نیز نبوده ست به جایی که نبودیم

آیینه جز آرایش تمثال چه دارد

از شور دل گمشده سرکوب جرس شد

دستی که به یاد تو درین مرحله سودیم

از جاده تسلیم گذشتن چه خیال است