از جاده تسلیم گذشتن چه خیال است

صفریست تحیر که بر آن جلوه فزودیم

از شور دل گمشده سرکوب جرس شد

دستی که به یاد تو درین مرحله سودیم

چون شمع ز سر تا قدم احرام سجودیم

فرداست که باید ز دو عالم مژه بستن

گر یک دو سه روزی به تماشا نغنودیم