فرداست که باید ز دو عالم مژه بستن

دستی که به یاد تو درین مرحله سودیم

از جاده تسلیم گذشتن چه خیال است

چون شمع ز سر تا قدم احرام سجودیم

گر یک دو سه روزی به تماشا نغنودیم

بیدل چه خیالست ز ما سعی اقامت

دیریست چو فرصت به گذشتن همه زودیم