گر یک دو سه روزی به تماشا نغنودیم

از جاده تسلیم گذشتن چه خیال است

چون شمع ز سر تا قدم احرام سجودیم

فرداست که باید ز دو عالم مژه بستن

بیدل چه خیالست ز ما سعی اقامت

دیریست چو فرصت به گذشتن همه زودیم