وانگاه تر دماغ مسلمانی خودیم

پر می زنیم و هیچ به جایی نمی رسیم

وامانده های وحشت مژگانی خودیم

دوران سر ز سبحه ما کم نمی شود

با آفتاب ذره چه نسبت عیان کند

دلدار باقی خود و ما فانی خودیم

چون کوه ناله نیز ز ما سر نمی کشد