چون وعده ناقص به وفایی نرسیدیم

کردیم گل از عالم اندیشه قدرت

دستی که به دامان دعایی نرسیدیم

شیرینی گفتار ز ما ذوق عمل برد

تا رخت نبردیم به سر چشمه خورشید

چون سایه به صابون صفایی نرسیدیم

واماندن ما زحمت پای دگرانست