بر هر سر رحمت سر صد قافله باریم

کس جوهر ادراک بد و نیک ندارد

از آینه پرسید که ما با که دچاریم

باید الم خامه نقاش کشیدن

بیدل چه توان کرد به محرومی قسمت

ما خشک لبان ساغر دریا به کناریم