فرض کردیم کزین داشته ما هم داریم

یک نفس آینه انس نپرداخت نفس

فهم کن اینهمه بهر چه ز خود رم داریم

کم و بیش آنچه کسی داشت رهاکرد و گذشت

زندگی پرده سحر است چه باید کردن

عشرت هر دو جهان زین دو نفس غم داریم

نگسست از دل ما حسرت ایام وصال