ناموس بی نیازی مهر لب سوالست

تا خامه وار خود را از سعی وا نداریم

مژگان قدم شمار است هر چند پا نداریم

کم نیست حاجت اما طبع گدا نداریم

بر ما نفس ستم کرد کز عافیت بر آورد

چون بوی گل به هر رنگ تاب هوا نداریم