کم نیست حاجت اما طبع گدا نداریم

تا خامه وار خود را از سعی وا نداریم

مژگان قدم شمار است هر چند پا نداریم

ناموس بی نیازی مهر لب سوالست

بر ما نفس ستم کرد کز عافیت بر آورد

چون بوی گل به هر رنگ تاب هوا نداریم

باید چو موج گوهر آسوده خاک گشتن