چون شمع خموشم بگذارید مبادا

از منتظرانم که شود شام و بگریم

شاید نگهی صید کند دانه اشکی

در راه تو چندی فکنم دام و بگریم

یادم دهد آغاز ز انجام و بگریم

دور از نگهت حاصلم این بس که درین باغ

چشمی دهم آب ازگل بادام و بگریم