دوزخ ز شرمساری کوثر شود جبینش

در عرصه خیالی گرد خرام موریم

این انفعال جاوید یا رب کجا برد کس

گمگشته خفاییم آواره ظهوریم

گر اینقدر بداند ما را که ، از که دوریم

رسوایی تعین نتوان به وهم پوشید

این به که چشم بندیم بند قبای عوریم