گر اینقدر بداند ما را که ، از که دوریم

این انفعال جاوید یا رب کجا برد کس

گمگشته خفاییم آواره ظهوریم

دوزخ ز شرمساری کوثر شود جبینش

رسوایی تعین نتوان به وهم پوشید

این به که چشم بندیم بند قبای عوریم

بیدل زیارت ما روزی دو مغتنم گیر