رسوایی تعین نتوان به وهم پوشید

گمگشته خفاییم آواره ظهوریم

دوزخ ز شرمساری کوثر شود جبینش

گر اینقدر بداند ما را که ، از که دوریم

این به که چشم بندیم بند قبای عوریم

بیدل زیارت ما روزی دو مغتنم گیر

از بس که خاکساریم کیفیت قبوریم