بی وفاق آشفتگی می خندد از اجزای ما

همچو مژگان پیش پایی تا به یاد آید خمیم

ذره ایم اما پر است از ما جهان اعتبار

بیشی ما را حساب اینست کز هر کم کمیم

در کتاب آفرینش جمله خط توامیم

عالم عجز و غرور از یکدگر ممتاز نیست

گر همه خاکیم و گر افلاک ناموس همیم